Het was een mooie, ingetogen dienst…

Mensen, en daar rekenen we de medewerkers dan ook maar toe, praten. Op feestjes, in de kroeg, op de sportclub en ja, ze praten ook over hun werk. En we weten dat er ook wel eens wat negatiefs gezegd wordt over het bedrijf en we weten ook dat dat best negatieve consequenties kan hebben. Maar we kunnen dan nog steeds doen of onze neus bloedt. Met die digitale gesprekjes is dat een stuk lastiger: ze verdwijnen namelijk niet zo maar. En erger: ze kunnen zo makkelijk worden doorverteld… Verbieden kan niet, negeren uiterst onverstandig, maar wat dan wel?

Intel doet er wat mee. Interessant en verstandig.

Intel Social Media Guidelines.

PS kijk voor wat oer-Hollandse & degelijke twittertips even naar de blog van Michel Ranzijn: http://hypehoi.wordpress.com/2010/08/22/de-5-succesvolste-twitter-geboden/

Voor werkgevers en hun vazallen, de headhunters & uitzendbureaus, lijkt het ook een stuk gemakkelijker geworden. Menig kandidaat zet zijn of haar doopceel al dan niet bewust vol in de digitale schijnwerpers; er zal toch geen werkgever meer zijn die een kandidaat uitnodigt voor hij een blik geworpen heeft op het LinkedInprofiel van de aanstaande medewerker. En met een beetje meer inspanning is er vaak nog veel meer over de persoonlijke interesses van deez’ en gene te vinden. Van de sportclub tot politieke overtuiging, van de aanbieding op Marktplaats.nl tot allerhande welgemeende zieleroerselen; het is steeds eenvoudiger te weten wat er in huis gehaald gaat worden.

Gelukkig is het vaak ook andersom: alvorens te gaan solliciteren is het uiterst plezant – om niet te zeggen amusant – om toch ook iets meer te weten van uw toekomstige baas en geloof me: menig chef heeft net als u een boeiend digitaal bestaan!

Momenteel begeleid ik ook een aantal herintreders. Sommige daarvan staan mijlenver van die verwarrende en soms bedreigende virtuele wereld – soms tot het ontroerende aan toe: digitale onschuld raakt mijn cynische cyberhart gelukkig nog steeds. Maar ik maak er korte metten mee en binnen een paar sessies zijn het volleerde twitteraars, mengen zij zich op discussies op de LinkedIn-fora en bloggen zij dat het een lieve lust is. Het vervuld mij met trots om de twitterstromen op gang te zien komen, maar het leukste is natuurlijk te merken wanneer daar weer een abrupt einde aan komt: men heeft een baan en geen tijd meer voor de digitale flauwekul!

Al een poosje ben ik betrokken bij het project ‘Khnum‘. Dit project behelst de ontwikkeling van een online applicatie, waarmee de relatie tussen vormen, kleur & betekenis kunnen worden bekeken. Wie ooit Inez Michiels van Genetic Coding over dit onderwerp heeft horen spreken – zoals recentelijk op de borrel van de Freelance Factory – weet dat er sprake is van een universele relatie tussen deze drie. Voor mij betekende dit dat wat ik intuïtief wel zo’n beetje wist nu ook met degelijke feitenkennis onderbouwd kan worden. Sneller kan ik nu bij een (abstracte) betekenis – en geloof me: sommige klanten komen met hele vage omschrijvingen voor het ontwerp van hun logo – de voor de hand liggende vorm & kleuren vinden.

Deze kennis is voor veel mensen van belang: architecten, grafisch ontwerpers, industrieel ontwerpers, fashion designers etcetera. Voor ons reden om deze kennis, waar al meer dan 20 jaar onderzoek naar is verricht, voor iedereen beschikbaar te gaan stellen. Veel van de informatie die gebruikt zal worden voor de applicatie is ook terug te lezen in het zeer handzame boek dat Inez hierover geschreven heeft. De applicatie gaat daarbij nog stuk verder, want door de achterliggende database is het mogelijk om de relaties tussen vorm, kleur & betekenis te voorzien met voorbeelden uit de wereld van de kunst, literatuur, film etcetera.

De applicatie die ons voor ogen staat zal iets weg hebben van IStockPhoto.Com; een site die het zoeken naar foto’s al redelijk eenvoudig heeft gemaakt. Maar omdat het businessmodel nog niet helder genoeg is, hebben we de Universiteit van Antwerpen gevraagd ons te helpen. De enquête is daarbij een hulpmiddel bij het onderzoek dat zij voor ons uitvoeren.

Dus help ons aub en vul de enquête in. Onze dank is bij voorbaat groot!

Een beetje ontwikkelaar weet dit natuurlijk al jaren -  sommige ontwikkeltalen als JAVA hebben zelfs stringente regels waar men zich aan dient te conformeren – en ook projectleiders weten dit en maken maar wat graag gebruik van lijsten die zij met hun methodes mee krijgen. Vroeger was er SDM, nu heeft PRINCE II nog stapels checklisten die door gewerkt moeten worden.
Gaat het altijd mis als er geen lijsten worden gebruikt? Nee, natuurlijk niet, maar het risico dat men opnieuw het wiel moet uitvinden is wel huizenhoog. De keerzijde van het gebruik van lijsten & regels is dat deze soms leidt tot gemakzucht en een onwerkbare rigidteit. Het blijft natuurlijk zaak dat de lijsten & regels de creativiteit bevorderen ipv tegen te werken. Vergelijk het maar met het voetbal: een simpele zet regels stelt menig voetballer in staat om te excelleren en ons te verrukken met brilliante akties.

Met het bouwen van websites en het gebruik van social media is het niet anders: men heeft zich te houden aan regels. Voor het gebruik van de social media zijn deze regels zich nog aan ‘t uitkristaliseren en bezorgen daarom nog menig marketeer de nodige hoofdbrekens, maar voor het bouwen van websites zijn al veel die hun nut bewezen hebben. Aan te bevelen literatuur: Webdesign van concept tot realisatie van Hedwig van Groenendaal, Don’t make me think van Stephen Kruger en Defensive Design for the Web van de beroemde 37 signals. Er is natuurlijk veel meer op dit terrein, dus mocht u suggesties hebben…

Eigenlijk ontbreekt er nog maar één checklist in mijn verzameling: hoe overtuig mijn klant dat ook zij er gebruik van moeten maken?

Wat is geoorloofd bij het adverteren op het web?.